Sinds september 2024 is Lamyn Belgaroui werkzaam bij Stichting Moving Up (SMUP). Als zorgcoördinator in Noord-Holland ondersteunt hij samen met collega Youssra Ait Moulay de ambulant begeleiders en andere jeugdwerkers bij hun werk met jongeren en jongvolwassenen. Met een brede ervaring in het sociaal-maatschappelijk werk en een sterke overtuiging dat ieder mens nieuwe kansen verdient, zet hij zich in voor begeleiding die verder gaat dan praten alleen. Sterker nog, Lamyn geniet in het werkveld een naam een voorbeeld te zijn als het gaat om verbinden van de doelgroep met psychologen en vertegenwoordigers van de overheid zoals rechters en officieren van justitie.

Naam: Lamyn Belgaroui

Leeftijd: 38

Woonplaats: Amsterdam-Noord

Professionele achtergrond, opleidingen in: 

• Sport en bewegingsagogie
• Trauma sensitief werken
• Domein overstijgend werken
• Werken met cliënten met autisme

De nu 38-jarige Lamyn verdiende breed respect met een baanbrekend project dat hij vanaf 2017 vorm gaf. ,,Ik ging aan de slag bij Young Perspectives nadat ik in de jaren daarvoor bij een andere organisatie had gezien hoezeer je het verschil kan maken bij mensen met een rugzak. Dat ging toen om personen met een lichamelijke of geestelijke beperking maar uiteindelijk draait alles om aandacht en laten zien dat je voor iemand je best doet. Dus ook bij de doelgroep van Moving Up, jeugd en jongvolwassenen, die om wat van reden dan ook in de criminaliteit zijn beland of dreigen te belanden en/of verslaafd zijn.”

Lamyn spreekt ook uit eigen ervaring: ooit was hij zelf een ‘probleemjongere’. Nu geldt hij in de buurt waarin hij is opgegroeid en nog steeds woont, Amsterdam-Noord, als voorbeeld hoe iemand vanuit een kansarme positie zich maatschappelijk ontwikkelt en zijn plek vindt. 

Sport

Sport was een belangrijke levenslijn daarbij om op het rechte pad te blijven. ,,Het was dan ook een logisch besluit dat ik na mijn middelbare school koos voor een sportopleiding en die ook afrondde”, vertelt Lamyn.,,Ik wilde mij vervolgens verder specialiseren. Ik had in eerste instantie nog geen idee wat dat zou moeten zijn. Eerst dacht ik aan sportmanagement maar onbewust trok mij toch meer de richting ‘sport voor specifieke doelgroepen’ of bewegingsagogie zoals dat nu heet.”

Die keuze bleek een schot in de roos. ,,Ik liep stage bij een stichting die mensen met een lichamelijke en psychologische beperking ondersteunt en aan het einde van mijn stageperiode kreeg ik een fotoboek van de cliënten waarin de mooie momenten samen waren vastgelegd. Ik was ervan ondersteboven, ontroerd door dit gebaar. Ik wist al dat ik door wilde gaan in deze richting maar toen helemaal.” 

Peter Faber

Het was de in armoede opgegroeide acteur Peter Faber en zijn zoon Jesse die Lamyn vervolgens het zetje gaven richting het jeugdwerk en hem ook breder lieten kijken dan alleen de sport. ,,Mijn ogen hoe we het verschil konden maken gingen open tijdens het project Hangen of Leven in Tuindorp Oostzaan waar we hangjongeren succesvol figuurlijk in beweging kregen richting een maatschappelijke loopbaan.” Daarna kwam het moment dat Lamyn nooit meer zal vergeten. ,,Peter vroeg of ik mee wilde naar de jeugdgevangenis.”

Op dat moment had de Amsterdammer, die in 2015 serieus werk ging maken van zijn loopbaan in de maatschappelijke begeleiding, al de nodige ervaring. ,,Denk aan werk in buurthuizen en de daklozenopvang”, vertelt hij. ,,Maar de gevangenis is een hele andere wereld. Peters creatieve brein, zijn tekstuele vondsten en andere ingevingen, inspireerden mij. Hij wist die jongens zo te raken, dat was prachtig om te zien.”

Lamyn kreeg de kans om zelf met jongeren aan teksten te werken. ,,Ze schreven eerst gangstertaal op, maar later werden dat mooie, kwetsbare verhalen over hun eigen ervaringen en gevoelens. Vandaaruit ging ik creatieve workshops houden, waarbij de jongeren zich ook via tekenen en de schilderkunst hun gevoelens konden uiten.”

Het sterkte hem in zijn overtuiging dat achter het gedrag van mensen vaak een verhaal schuilgaat dat niet direct zichtbaar is. Door de juiste ingang te vinden, kan er ruimte ontstaan voor reflectie, vertrouwen en verandering. Alleen hoe kon deze gedragsverandering beloond worden? Lamyn verrichtte daartoe baanbrekend werk bij wat nu Experts van Yope heet (het vroegere Youthlab), onderdeel van de stichting Young Perspectives.

Professionals leren van de ervaringen van jongeren

,,Ik heb een project geïnitieerd dat bij professionals uit het justitieel apparaat tot een beter inzicht en een beter inlevingsgevoel bij jeugddelinquenten moest leiden. Dat hield in trainingen ontwikkelen waarin de ervaringen van jongeren centraal staan en die voorleggen aan professionals uit onder meer de rechtspraak, jeugdreclassering en de Raad voor de Kinderbescherming. Zij kregen zo de kans om te leren van jongeren die zelf met het systeem te maken hadden gehad.”

Niet alleen de regels en procedures kwamen daarbij aan bod, maar juist ook de menselijke kant. Hoe ervaart een jongere zijn eerste rechtszitting? Wat gebeurt er wanneer een officier van justitie het woord neemt? En wat maakt dat iemand dichtklapt of juist bereid is om zijn verhaal te vertellen?

Lamyn zag hoe belangrijk het is dat professionals niet alleen vóór jongeren denken, maar ook luisteren naar wat zij zelf nodig hebben. ,,De trainingen boden jongeren bovendien de gelegenheid om hun ervaringen om te zetten in iets waardevols voor anderen”, vertelt hij. ,,Zij zagen hoe de overheid indirect naar hen luisterde, via hun verhalen die ik doorvertelde. En: de overheid ervoer hun verhalen als een meerwaarde. Er kwam meer ruimte voor hun verhalen tijdens de juridische procedures. Dat gaf een grote stimulans om hun leven daadwerkelijk anders aan te gaan pakken. Simpelweg omdat ze zich gehoord voelden.” 

Het bleef niet bij jongeren. Lamyn zette de revolutionaire werkwijze nadien ook in bij volwassen gedetineerden, met evenveel succes.

Niet alleen luisteren, maar ook dóórpakken

Toch begon er iets te knagen. Tijdens zijn werk met ervaringsdeskundigen zag Lamyn dat jongeren na hun vrijlating regelmatig tegen dezelfde praktische problemen aanliepen. Een dak boven hun hoofd, werk, schulden en de juiste nazorg waren lang niet altijd geregeld.

„Je kunt iemand mentaal enorm helpen en werken aan zelfvertrouwen en eigenwaarde, maar als de praktische zaken niet op orde zijn, wordt het heel moeilijk om een nieuwe start te maken.”

Die wens bracht hem bij Moving Up ofwel Smup.

Met beide voeten in de klei

Sinds september 2024 werkt Lamyn als zorgcoördinator bij Smup. Samen met Youssra Ait Moulay draagt hij verantwoordelijkheid voor de zorgcoördinatie in Noord-Holland. Lamyn werkt drieënhalve dag per week in deze functie; Youssra neemt twee dagen voor haar rekening.

In zijn rol ondersteunt Lamyn een team van ongeveer zestien ambulant begeleiders, die jongeren en jongvolwassenen begeleiden in verschillende delen van Noord-Holland, waaronder Amsterdam, Zaandam, Haarlem, Velsen en Purmerend. Hij denkt met hen mee wanneer zij in hun werk tegen ingewikkelde situaties aanlopen, ondersteunt hen bij de begeleidingstrajecten en stemt waar nodig af met een gedragsdeskundige. Ook het bewaken van de kwaliteit en het op orde houden van dossiers hoort daarbij.

Wat hem aanspreekt in Moving Up, is de manier waarop de organisatie naar hulpverlening kijkt. ,,Natuurlijk zijn er afspraken en procedures nodig, maar uiteindelijk draait goede begeleiding uiteindelijk om de mens achter het dossier. Dat biedt Moving Up. En deze organisatie heeft de slagkracht om voor huisvesting te zorgen, met 24/7 toezicht en begeleiding als de situatie daar om vraagt. Ook helpen we mensen aan een baan, met formulieren die ze nodig hebben voor een adequate gezondheidszorg of andere hulpvraag en ga zo maar door. Allemaal praktische zaken die heel erg belangrijk zijn.” 

Nog steeds is hij daarbij de verbinder. Binnen zijn team. Met de jongeren en jongvolwassen. En met externe professionals zoals psychologen die hij in een driehoeksrelatie met jeugdwerkers en de jongeren zelf in contact brengt en waarvan hij de voortgang of beter gezegd progressie in het traject met de cliënt monitort. 

,,Moving Up heeft de mensen, de middelen en de mentaliteit om de doelgroep echt vooruit te helpen”, vat hij de meerwaarde van de stichting samen in ‘drie keer een M’. ,,Dat is knap want wat we doen blijft een druppel op de gloeiende plaat. We zien meer maatschappelijke problemen en dus mensen met een rugzak. Aan de andere kant is elk succesverhaal daardoor des te waardevoller en een motivatie om vooral door te gaan. Bij Moving Up werken jongeren en jongvolwassenen niet alleen aan hun toekomst maar krijgen ze ook daadwerkelijk de ruimte krijgen om die toekomst op te bouwen.”